علیرضا تابش با حکم دایی اش دبیر جشنواره بخت برگشته فیلم فجر شد!
شب گذشته در برنامه چراغ رادیوتهران روی آنتن زنده با تحکم می گفتم: نمی دانم چرا همیشه ضعیف ترین افراد را دبیر جشنواره های مختلف،به خصوص فیلم فجر می کنند!
همان دم خبر آمد ضعیف ترین فرد ممکن که آسیب های زیادی در هنگام مدیریت اش در بنیاد فارابی به سینما و جشنواره کودک و نوجوان زده و میلیاردها میلیارد تومان از بیت المال مردم را در فارابی و جشنواره میراث هدر داده،دبیر چهل و پنجمین دوره جشنواره بخت برگشته فیلم فجر شده!
ای کاش می گذاشتند لااقل چند ثانیه ای از حقیقت گویی من می گذشت، بعد خبر این فاجعه را رسانه ای می کردند!نمی دانم چرا در اکثر مواقع پیش بینی های من درست از کار در می آید! با اینکه اصلا دوست ندارم چنین شود.
هرچه قدر درجه حماقت را بالا می برم، باز نمی توانم به خود بقبولانم که رییس سازمان سینمایی یا حتی وزیر ارشاد، خودشان به این انتخاب رسیده باشند، زیرا گرفتن چنین تصمیماتی خارج از اراده آنها بوده و هست!
حکم دبیری علیرضا تابش را مستقیم یا غیرمستقیم جناب دایی مهربان که رائد فریدزاده نیز روی زانوی او بزرگ شده صادر کرده،همان گونه که از ۱۹ سالگی جای اسباب بازی، حکم مدیریت به او داده!
تفکر حاکم بر وزارت ارشاد و سازمان سینمایی،همان تفکر مسمومی است که گستاخانه و بی شرمانه بیرق تسلیم بی چون و چرا در برابر دشمنان کودک کش و قاتل هزاران رزمنده، نوزاد چندروزه، مرد، زن، دانش آموزان مینابی و… در دست گرفته و مستانه در هوا می چرخانند!
آنها، نه تنها دشمن هنر و سینمای اصیل ایران بوده و هستند، بلکه گویا عناد خاصی با ملت و مملکت داشته و دارند که غرب را قبله آمال خود قرار داده اند!
مانند همان شبه روشنفکران وطن فروشی که تمام عمر برای آمریکا و انگلستان دم تکان داده و اعتقاد داشتند که ایران باید از نوک پا تا فرق سر غربی شود.
دبیری دایی زاده، تایید ادعا و پیش بینی من بود که می خواهند جشنواره فیلم فجر را مضمحل کرده و رویدادی را که مورد پسند اجانب باشد راه بیندازند، مقدمه اش نیز جشنواره کذایی جهانی فیلم فجر بود.
این انتخاب به معنی آن است که اجانب و دشمنان ایران بزرگ، تصمیم قطعی خود برای نابودی جشنواره فیلم فجر و سینمای ایران را به مرحله اجرای نهایی رسانده اند.
بعد از سال ۱۳۶۸دیگر هیچ دولتی را باور نداشته و نخواهم داشت.چون فقط حرف خدمت به مردم را زده و می زنند، اما در عمل هرگز چنین کاری نکرده و نمی کنند.
به هنر و سینمای ایران نیز بسیار آسیب رسانده و می رسانند. ماموریت دارند برای این کار!دیگر کاری به جشنواره فیلم فجر نخواهم داشت، هرچند که همیشه نگران و دلسوز آن بوده ام،اما با انتخاب تابش به عنوان دبیر آن، دیگر تعصبی به این رویداد پیش از این ملی نیز نخواهم داشت و کلامی درباره اش ننوشته و قلم را به جایی که نباید انداخت،خواهم انداخت!
بی هیچ شک و شبهه ای دایی زاده!عنان کار جشنواره را به دست توابان بی توبه، وسط بازها،سکوت کنندگان در قبال کشتار مردم و دشمنان ایران خواهد داد.
هر بلایی می خواهند سر هنر و سینما بیاورند، همان گونه که تاکنون آورده اند، دیگر برایم مهم نیست.دولت هم حمایت از مرفهان بی درد را ادامه دهد!
مهم برای من، ایران عزیز، مردم وطن پرست،به خصوص رزمندگان میدان و سلحشوران کف خیابان است.جانم فدای شان باد.
سیدرضا اورنگ
